|
لعن موجب ثبت درجات و حسنات و پاک شدن گناهان می شود
ابوحمزه ثمالی رحمةالله از امام سجاد علیه السلام روایت می کند:
من لعن الجبت و الطاغوت لعنة واحدة کتب الله له سبعین الف الف حسنة و محی عنه سبعین الف الف سیئة و رفع له سبعین الف الف درجه و من امسی یلعنهما لعنة واحدة کتب له مثل ذلک. قال: فمضی مولا نا علی بن الحسین علیهم السلام فد خلت علی مولانا ابی جعفر محمد الباقر علیه السلام فقلت: یا مولای حدیثاً سمعته من ابیک ، فقال: هات یا ثمالی فاعدت علیه الحدیث؟ فقال: نعم یا ثمالی اتحب ان ازیدک؟ فقلت: بلی یا مولای. فقال: من لعنهما لعنة واحدة فی کل غداة لم یکتب علیه ذنب فی ذلک الیوم حتی یمسی و من امسی و لعنهما لم یکتب له ذنب فی لیلة حتی یصبح. قال: فمضی ابوجعفر ، فد خلت علی مولانا الصادق علیه السلام فقلت: حدیثاً سمعتهمن ابیک وجدک. فقال: هات یا اباجعفر فاعدت علیه الحدیث ، فقال: حقاً یا ابا حمزه ثم قال علیه السلام:و یرفع له الف الف درجه ثم قال: ان الله واسع کریم.1 یعنی: «کسی که یک مرتبه لعن بفرستد بر جبت و طاغوت ، خدای تبارک و تعالی هفتاد هزار هزار (هفتاد میلیون) حسنه برای او ثبت می نماید و هفتاد هزار هزار کناه او را می بخشد و هفتاد هزار هزار درجه بر او می افزاید و اگر کسی در شامگاه این چنین کند همان ثواب را برای او می نویسد. ابوحمزه گوید: بعد از شهادت امام سجاد علیه السلام خدمت مولایم امام باقر علیه السلام شرفیاب شدم و عرض کردم: مولای من ! حدیثی است که از پدر بزرگوارتان شنیده ام.فرمودند: بگو. و من حدیث را برای حضرت خواندم. حضرت فرمودند: بله ؛ ای ثمالی آیا دوست داری که من هم بر آن بیفزایم؟ عرض کردم: آری ای مولای من. حضرت فرمودند: هر کس که آن دو را یک مرتبه لعن کند در هر صبحگاهان هیچ گناهی برای او نوشته نمی شود در آن روز تا این که شب هنگام را درک کند و هر کس شب را سپری کند و آن دو را لعن کند برای او گناهی نوشته نمی شود در آن شب تا این که صبح را درک کند. ابوحمزه گوید: بعد از شهادت امام باقر علیه السلام خدمت مولایمان امام صادق علیه السلام شرفیاب شدم و عرضه داشتم: حدیثی است که از پدرتان و جدتان شنیده ام. حضرت فرمودند: بگو آن را ای اباحمزه. من نیز حدیث را برای حضرتش خواندم. حضرت فرمودند: حق است ای اباحمزه و فرمودند: و هزار هزار (یک میلیون) درجه بر او افزوده می شود. سپس فرمودند: همانا که خدا وسعت دهنده و بخشنده است.» «بر عمر لعنت بر آل محمد صلوات»
1.فرحة الزهراء ؛ به نقل از: شفاء الصدور ؛ ج 2 ، ص 378. |+| نوشته شده توسط حسن در شنبه هفدهم شهریور 1386 و ساعت 17:59  لعن بر آنها موجب یاری اهل بیت علیهم السلام است
امام صادق علیه السلام فرمودند: پدرم علیه السلام برایم روایت فرمود از پدرش علیه
السلام و او از جدش رسول خدا صلی الله علیه و آله که فرمودند: «من ضعف عن نصرتنا اهل البیت فلعن فی خلواته اعدائنا ، بلغ الله صوته جمیع الافلاک من الثری الی العرش ، فکلما لعن هذا الرجل اعدائنا لعناً ساعدوه فلعنوا من یلعنه ، ثم ثنوا فقالوا : اللهم صل علی عبدک هذا الذی قد بذل ما فی وسعه ، و لو قدر علی اکثر منه لفعل، فاذا النداء من قبل الله تعالی: قد اجبت دعائکم و سمعت نداءکم و صلیت علی روحه فی الارواح و جعلته عندی من المصطفین الاخیار.»۱ یعنی: «هر کس ناتوان است از یاری کردن ما اهل بیت علیهم السلام پس در تنهایی و خلوت لعن کند دشمنان ما را. که در آن صورت ملائکه او را مساعدت کرده و کسی را که او لعنت کرده لعن می کنند و برای او ستایش و دعا می کنند و می گویند: خدایا درود بفرست بر این بنده ات که آنچه را که در توانش بود تقدیم کرد و اگر بیش از این هم می توانست انجام می داد. پس از جناب حق تعالی ندا می رسد که: اجابت کردم دعای شما را و صدای شما را شنیدم. و درود فرستادم به روح آن عبد در بین ارواح و او را از برگزیدگان و نیکان قرار دادم. «بر عمر لعنت بر آل محمد صلوات»
1.فرحة الزهراء به نقل از: تفسیر امام حسن عسکری علیه السلام ، ص 47 ، رقم 21 و از او در مستدرک الوسائل ؛ ج 4 ، ص 410 ، رقم 3_ بحارالانوار ؛ ج 27 ، ص 223 ، ح 11. |+| نوشته شده توسط حسن در شنبه هفدهم شهریور 1386 و ساعت 17:53 کامل شدن دین در بیزاری از آنها
امام رضا علیه السلام فرمودند: «کمال الدین ولایتنا و البرائة من عدونا.»1
یعنی: «کمال دین ، ولایت ما و برائت از دشمنان ماست.» «بر عمر لعنت بر آل محمد صلوات»
1.بحارالانوار ؛ ج 27 ، ص 58. |+| نوشته شده توسط حسن در شنبه هفدهم شهریور 1386 و ساعت 17:46 لعن به آنها مخصوص این عالم نیست
الف.امام صادق علیه السلام وازپدربزرگوارشان علیه السلام واوازپدربزرگوارشان
امام سجادعلیه السلام واوازجدبزرگوارشان امیرالمومنین علیه السلام روایت فرمودند: «ان لله بلدة خلف المغرب یقال لها «جابلقا» و فی جابلقا سبعون الف امة لیس فیها
امة الا مثل هذه الامة فما عصوا الله طرفة عین فما یعملون عملا و لا یقولون الا الدعاء
علی الاولین و البرائة منهما و الولایة لا هل بیت رسول الله صلی الله علیه و آله.»۱
یعنی:«خداونددرپشت مغرب شهری داردبه نام«جابلقا» ودرآن هفتادهزارامت است
که همشان مثل این امت هستند ولی به اندازه ی چشم به هم زدنی نافرمانی
نمی کنند آنان هیچ عملی و کلامی نمی گویند مگر نفرین بر آن دو و بیزاری جستن
از آنها و اقرار به ولایت اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله.»
ب. همچنین از امام صادق علیه السلام روایت شده که فرمودند:
« ان من وراء ارضکم هذه ارضا بیضاء ضوءها منها ، فیها خلق یعبدون الله ، لا یشرکون
به شیئا ، یتبرون من فلان و فلان .»۲ یعنی : « خدا را در پس این سرزمین ، سرزمینی است درخشان که پرتو نور این زمین
از آن است . و در آن موجوداتی به سر می برند ، خدا را عبادت می کنند و شرک به
او پیدا نمی کنند و از فلانی و فلانی بیزاری می جویند.» ج. و نیز امام صادق علیه السلام در روایت دیگری فرمودند: « ان من وراء عین شمسکم هذه اربعین عین شمس، فیها خلق کثیر ، و ان من وراء
قمرکم اربعین قمرا فیها خلق کثیر لا یدرون ان الله خلق آدم ام لم یخلقه ، الهموا
الهاما لعنة فلان و فلان.»۳
یعنی درپشت این چشمه ی خورشید شما چهل چشمه ی خورشیددیگر است ودر
آنها خلق بسیاری است و در پشت این ماه شما چهل ماه دیگر است و در آنها خلق
بسیاری وجود دارد که نمی دانند خدا آدم را آفریده یا نه ، ولی بیزاری و لعن بر فلانی
و فلانی به آنها الهام شده ایت .» د. و از امام رضا علیه السلام نقل شده است که فرمودند : « ان الله خلف هذا النطاف زبرجدة خضراء منها اخضرت السماء. قلت:و ما النطاف؟ ۴
قال : الحجاب ، و لله عزوجل وراء ذلک سبعون الف عالم اکثر من عدد الجن و الانس و
کلهم یلعن فلانا و فلانا».۵ یعنی:«خداوندرا پشت این نطاق (نطاف) آسمان زبرجد سبزی است که به واسطه
ی آن ، آسمان سبز می گردد.گفتم : نطاق (نطاف) چیست؟ فرمودند : پرده است. و
خدا را پشت آن هفتاد هزارعالم است بیش از تعدادجن و انس و تمامی آنان فلانی و
فلانی را لعنت می کنند.»
1.فرحة الزهرا؛ به نقل از: بصائر الدرجات؛ ص490، ح1. 2. فرحة الزهرا؛ به نقل از: بصائر الدرجات؛ ص490، ح2. 3. فرحة الزهرا؛ به نقل از: بصائر الدرجات؛ ص490، ح3. 4.بحار الانوار : النطاق. 5. فرحة الزهرا؛ به نقل از: مختصر بصائر الدرجات؛ ص12. |+| نوشته شده توسط حسن در چهارشنبه بیست و چهارم مرداد 1386 و ساعت 10:10 دستور اهل بیت علیهم السلام به لعن آنها
قال الصادق علیه السلام :« نحن بنو هاشم نامر صغارنا و کبارنا بسبهما و البرائة منهما ».
1.معجم رجال الحدیث ،ج15،ص 58. |+| نوشته شده توسط حسن در چهارشنبه دهم مرداد 1386 و ساعت 12:10 شک در کفر آنها
قال الصادق:« علیه السلام:«من شک فی کفر اعدائنا و الظالمین لنا فهو کافر.»۱
امام صادق علیه السلام فرمودند:« هر کس در کفر دشمنان ما (اهل بیت علیهم
السلام) وکسانی که به ما ظلم کرده اند شک کند او خود کافر است».
«بر عمر لعنت بر آل محمد صلوات»
1.بحارالانوار ،ج 8 ،ص 337. |+| نوشته شده توسط حسن در سه شنبه نهم مرداد 1386 و ساعت 17:16 اهل بیت علیهم السلام آنها را لعن نموده اند
۱) «لهن الله فلانا (در روایت به اسم دومی تصریح شده است) فلولاه مازنی الا شقی او شقیقة.»۱ یعنی:«خدا فلانی(در روایت به اسم دومی تصریح شده است) را لعنت کند، اگر او
نبود هیچ مرد و زنی زنا نمی کرد مگر زن و مرد شقی.» ۲) محمد بن مثنی که یکی از راویان حدیث است در کتاب خود از حارث بن مغیره
نضری روایت کرده که او به امام صادق علیع السلام عرض کرد :«ابو معقل مزنی مرا
خبر داد از امیرالمومنین علیه السلام که آن جناب نماز مغرب را با جماعت خواند و در
رکعت دوم، قنوت خواند و لعن کرد معاویه و عمرو بن العاص و ابوموسی اشعری و
ابوالاعمر سلمی را. حضرت فرمود: راست گفت پس تو هم ایشان را لعنت کن.»۲
ب_ فاطمه زهرا علیها السلام خطاب به اولی فرمودند: «و الله لا دعون الله علیک فی کل صلاة اصلیها.»۳
یعنی:« به خدا قسم، در هر نمازم بر تو (اولی) نفرین می کنم.»
«بر عمر لعنت بر آل محمد صلوات»
۱. بحار اللنوار؛ ج۵۳، ص۳۱. ۲. برائت از دشمنان اهل بیت علیهم السلام؛ ص۱۱، به نقل از: شاخه طوبی(مخطوط). ۳. الامامة و السیاسة؛ ص۲۰. |+| نوشته شده توسط حسن در یکشنبه بیست و چهارم تیر 1386 و ساعت 17:23 ریشه ی همه ی جنایت ها
قال الصادق علیه السلام «کل ضلامة حدثت فی الاسلام او تحدث و کل دم مسفوک
حرام، و منکر مشهود، وامر غیر محمود، فوزره فی اعناقهما و اعناق من شایعهما الی یوم القیامة». امام صادق علیه السلام فرمودند:« هر ظلمی که در اسلام اتفاق افتاده و یا در آینده تا روز قیامت اتفاق افتد، و هر خونی که تا قیامت به حرام بر زمین بریزد، و هر عمل منکر و ناشایستی که تا روز قیامت اتفاق افتد، همانا وزر و وبال گردن آن دو(فلانی و فلانی) و پیروان آن دو نوشته خواهد شد».۱ «بر عمر لعنت بر آل محمد صلوات»
۱.مجمع النورین، ص124. |+| نوشته شده توسط حسن در یکشنبه بیست و چهارم تیر 1386 و ساعت 13:10 با آغوش باز پیش به سوی جهنم
در باره ی جریان قتل فلانی (در روایت به اسم دومی تصریح شده است) از ابن عباس
و کعب الاحبار در حدیثی طولانی آمده است که عبدالله فرزند فلانی (دومی) گفت:
چون زمان مرگ پدرم فرا رسید گاهی از هوش می رفت و دوباره به هوش می آمد تا
اینکه یک بار که به هوش آمد مرا صدا کرد و گفت : فرزندم ! قبل از اینکه بمیرم علی
بن ابیطالب علیه السلام را بر بالینم حاضر کن. گفتم: تو را با علی ابن ابی طالب علیه
السلام چه کار؟ و حال آنکه برای بعد از خود شورا تشکیل داده ای و او را هم یکی از
آنها قرار داده ای؟پدرم گفت: فرزندم! از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
شنیدم که می گفت:در آتش دوزخ تابوتی است که در آن 12 نفر از اصحاب من در
آن خواهند بود و آنگاه رو به اولی (در روایت به اسم اولی تصریح شده است) کرد
و گفت: از آن بترس که اولین آنها باشی ! سپس رو به معاذبن جبل کرد و فرمود:
بپرهیز از آن که دومین آنان باشی! سپس رو به من کرد و فرمود: بترس از آن که
سومین آنها باشی! فرزندم! لحظاتی قبل از هوش رفتم و در همان حال تابوتی را
مشاهده کردم که در آن اولی (در روایت به اسم اولی تصریح شده است)و معاذبن
جبل بودند و من هم سومین آنها بودم. عبد الله می گوید:به سراغ علی بن ابی طالب
علیه السلام رفته و گفتم: ای پسر عموی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
پدرم تو را برای امری که او را نگران ساخته فرا خوانده. پس او به همراه من آمد و
چون بر بالین پدرم حاضر شد پدرم به او گفت : ای پسر عموی رسول خدا! آیا قصد
نداری مرا عفو نموده و از سوی خود و ازجانب همسرت فاطمه علیها السلام مرا
حلال نمایی؟ و من نیز در عوض ، خلافت را به تو تسلیم نمایم؟ علی علیه السلام به او گفت: آری اما به شرط این که مهاجر و انصار را جمع نمایی و
حقی که از من غصب کردی را به صاحبش بر گردانی و آنچه را که بین تو و بین
دوستت (اولی) از عهدی که بین ما بود را بیان کنی و به حق ما اعتراف نمایی!
در آن صورت تو را حلال کرده و نیز از جانب دختر عمویم فاطمه علیها السلام
ضامن حلالیت وی می شوم. عبدالله می گوید: پدرم چون این سخن را شنید
رویش را به دیوار کرد و گفت: ای امیرالمومنین ! نار و آتش را بر ننگ و عار ترجیح
میدهم. از این رو علی علیه السلام هم برخاست و از نزد پدرم خارج شد. عبدالله به پدرش گفت: پدر! او به انصاف با تو برخورد کرد. او به فرزندش گفت: فرزندم!
او می خواهد اولی را از قبر بیرون کشیده و او را و پدرت را به آتش کشد و قریش را
از دوستداران و پیروان علی بن ابیطالب قرار دهد نه به خدا قسم این شدنی نیست. می گوید: سپس علی علیه السلام به عبدالله گفت: ای فرزند (در روایت به اسم
فرزند دومی تصریح شده است)! تو را به خدا قسم می دهم پدرت بعد از خارج شدن
من چه گفت؟ عبدالله گفت: به خدا قسم چیزی نگفت فقط گفت: ]اگر مردم با مرد کم
موی جلوی پیشانی (اصلع) بنی هاشم بیعت کنند آنها را بر مسیر نورانی و اقامه ی
کتاب خدا و سنت پیامبر رهنمون خواهد گشت. سپس فرمود: ای فرزند(در روایت به اسم فرزند دومی تصریح شده است)! تو چه
پاسخی دادی؟ گفت: من به او گفتم: پدرم! چه چیز مانع می شود که او را جانشین و
خلیفه بعد از خود سازی؟ حضرت فرمود: پدرت چه پاسخ داد؟ گفت: چیزی گفت که نمی توانم باز گو نمایم.
حضرت فرمود: پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم من را به آنچه که بین تو و پدرت رد و
بدل شده با خبر ساخته. عبدالله گفت: پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم از چه چیز
تو را با خبر ساخته؟ حضرت فرمود: مطلبی را پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در
حیاتش شبی که پدرت را در خواب دیدم که مرده است با خبر ساخت و کسی که
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را در خواب ببیند مانند آن است که در بیداری
ملاقات کرده باشد. ای فرزند ثانی! آیا اگر آن را برای تو باز گو کنم تصدیق می کنی؟
عبدالله گفت: یا تصدیق می کنم و یا سکوت اختیار می کنم. حضرت فرمود: پدرت بعد از آنکه من از نزد او خارج شدم در جواب تو که از او سوال
کردی چه چیز مانع می شود که او را بعد از خود جانشین خود نسازی گفت: به خاطر
آن صحیفه و پیمان نامه ای که آنرا در بین خود(مربوط به نقشه قتل پیامبر صلی الله
علیه و آله و سلم در شب عقبه) و در خانه ی کعبه در حجة الوداع نوشته و امضا
نمودهایم. پس از این فرموده ی حضرت، عبدالله سکوت کرد و گفت: از تو می خواهم
که به حق رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم دست از سرم برداری. سلیم(راوی حیث) می گوید: عبدالله را در آن مجلس دیدم در حالی که اشک در
دیدگانش حلقه زده و گریه ، او را دچار تنگی نفس کرده بود[،۱ سپس پدرش بعد از
ساعتی ناله ای ما زد و مرد.۲ ۱. مابین کروشه به نقل از: کتاب سلیم بن قیس هلالی؛ ص205، تحقیق محمد باقر انصاری می باشد. ۲. مدینة المعاجز؛ ج2، ص95. |+| نوشته شده توسط حسن در یکشنبه بیست و چهارم تیر 1386 و ساعت 12:42 کفر و شرک و نفاق آنها
۱.امام موسی بن جعفر علیه السلام فرمودند: (...هما کافران - علیهما لعنه الله والملائکه و الناس اجمعین - والله ما دخل فی قلب احد منهما شیء من الایمان...کانا خداعین مرتابین منافقین حتی توفتهما ملائکه العذاب الی محل الخزی فی دار المقام.)۱ یعنی:(...هر دو نفر (فلانی وفلانی) کافرند-نفرین خدا وفرشتگان و همه مردم بر آنها باد- به خدا سوگند هیچگاه به دل ایمان نداشتند...همیشه حیله باز واهل شک وریب چ و نفاق بودند تا ملائکه عذاب آنها را قبض روح و به جایگاه ذلت و خواری در دارالمقام (دوزخ) فرستادند.) ۲.ابو حمزه ثمالی می گوید:به امام علی بن الحسین (امام سجاد)علیه السلام عرض کردم :( اسالک عن فلان و فلان) از شما درباره فلانی و فلانی سوال دارم؟ حضرت علیه السلام در پاسخ فرمودند: (فعلیهما لعنه الله بلعناته کلها ماتا والله و هما کافران مشرکان بالله العظیم.)۲ یعنی:( لعنت خدا بر ان دو باد به عدد تمام لعنت های الهی و به خدا سوگند ان دو مردنددر حالی که کافر و مشرک به خدای بزرگ بودند.) «بر عمر لعنت و بر آل محمد صلوات» ا.اصول کافی ج۸ ص۱۲۵ ح۹۵. ۲.بصائر الدرجات ص ۲۶۹ج۹-بحارالانوار ج۳۰ ص۱۴۵. |+| نوشته شده توسط حسن در یکشنبه بیست و چهارم تیر 1386 و ساعت 12:38 ملعون کسی است که ملعون را لعن نکند.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: من تاثم ان یلعن من لعنه الله فعلیه لعنة الله.۱ هر کس گناه بشمارد لعن کردن کسی را که خدا او را لعنت نموده، لعنت خدا بر خود او باد. واز طرق و اشخاص زیاد روایت شده که رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم به علی فرمود :دوست نمی دارد تو را مگر مؤمن و با تو کینه ندارد مگر منافق، دروغ می گوید آنکه پنداشته مرا دوست دارد و با تو کینه توز است. پس به ناچار این کار از زشت ترین ستمی است که موجب استحقاق لعن، بلکه موجب کفر است . زیرا جنگ با پیامبر جنگ با خدااست و محارب با خدا کافر است. «بر عمر لعنت و بر آل محمد صلوات» ۱.« الرجال الکشی 12 10 » |+| نوشته شده توسط حسن در شنبه بیست و سوم تیر 1386 و ساعت 20:44 |
درباره وب سایت
 اللهم العن جبت و طاغوت و بنتیهما اللهم العن ابا الشرور و اتباعه بعدد ما فی علمک یا قهار و یا جبار
لوگوی وب سایت
آرشیو تصاویر
مکاتبه آنلاین
ترجمه قالب
|
