و به روایت "زراره" آن حضرت فرمود که :« قائم علیه السلام را پیش از قیامش به

 امر امامت ، غیبتی باشد. عرض کردم : سبب آن غیبت چه می باشد ؟ فرمود :

می ترسد ، و اشاره به شکم مبارک خود فرمود. بعد از آن فرمود: یا زراره ! اوست

 منتظَر، اوست کسی که مردم در ولایت او شک کنند و بعضی گویند: او هنوز در

 شکم مادر است و بعضی گویند که: غیبت کرده و بعضی گویند که: دو سال پیش از

 وفات پدرش متولّد شده، و اوست منتظَر که مردم انتظار ظهور او را برند. بر خدای

 تعالی واجب است که شیعه را با غیبت او امتحان کند . پس در آن وقت اهل باطل

 شک نمایند . زراره گوید که: عرض کردم : فدای تو شوم ، اگر آن زمان را ]درک

 کنم چه کاری انجام دهم؟ حضرت فرمودند: ای زراره ! اگر آن زمان را[ دریابی به

 این دعا مداومت کن :« اللّهم عرّفنی نفسک فإنّک إن لم تعرّفنی نفسک لم أعرف

 نبیّک اللّهم عرّفنی رسولک فإنّک إن لم تعرّفنی رسولک لم أعرف حجّتک اللّهم

 عرّفنی حجّتک فإنّک إن لم تعرّفنی حجّتک ضللت عنی دینی ». بعد از آن فرمودند:

 یا زراره ، جوانی در مدینه باید کشته شود. عرض کردم: فدایت شوم، لشگر سفیانی

 او را می کشند ؟ فرمودند: نه ، بنی فلان او را می کشند. زیرا که خروج می کنند تا

 آنکه داخل مدینه می شوند، به طوری که اهل مدینه نمی دانند که ایشان چگونه داخل

 شهرشدند .  پس آن  جوان  را می گیرند و می کشند  و چون او را به  ظلم و عدوان

می کشند خدای  تعالی به  ایشان  مهلت  نمی دهد. پس در آن  وقت منتظر باشید

 فرج را».^۱

 ۱.کمال الدین ، ج ۲ ، ص ۳۴۲ و ۳۴۳ ، ح ۲۴.

|+| نوشته شده توسط شیعۀ اثنی عشری در جمعه بیست و هفتم اردیبهشت 1387 و ساعت 12:44  

و به روایت تفسیر نعمانی رسول  الله  صلی  الله  علیه  و  آله  به  امیرالمومنین  علیه

السلام  فرمود: « یا أبا الحسن ، بر خدا سزاوار است که اهل ضلالت را داخل بهشت

 گرداند. پس امیرالمومنین علیه السلام فرمود که : مراد رسول خدا صلی الله علیه وآله

 از اهل ضلالت مؤمنانی باشد که در زمان غیبت امام خود واقع شوند زیرا که چون

 آن امام از نظرها پوشیده باشد و مکان او پوشیده  باشد  پس راه به مکان او  نیابند  و

 ضلالت به معنی «راه مقصود گم کردن» است».^۱

و به روایت "جابر" ]حضرت[صادق علیه السلام فرمود که : « بر مردم زمانی بیاید

 که امامِ ایشان از ایشان پنهان شود. گوارا باد کسانی را که در آن زمان بر دین خود

 ثابت مانند.زیرا که کمتر ثوابی که به ایشان داده شود این است که خدای تعالی ایشان

 را ندا کند که : ای بندگان من ، شما اهل سرِّ من شدید و پنهان  شدۀ مرا- یعنی امام

 غایب علیه السلام را – تصدیق نمودید  .  پس شما را مژده می دهم  به  اینکه  شما

 غلامان و کنیزان حقیقی من هستید .  طاعت خود را از شما  قبول  می کنم  و از

 تقصیرات شما می گذرم و گناهان شما را می آمرزم  و به سبب شما بندگان خود را

از باران سیراب می کنم و بلاها را از ایشان دفع می نمایم ، با آنکه اگر شما نبودید

 عذاب خود را بر ایشان نازل می کردم . جابر گوید : یابن رسول الله ، در آن زمان

 کدام عمل ، افضل اعمال ؟ فرمود : نگه داشتن زبان و گوشه گیری». ^۲

و به روایت "مفضّل" آن حضرت فرمود که : « نزدیک تر بودن بندگان]به[ خدای

 تعالی و خشنود بودن خدا از ایشان در وقتی است که حجّت خدا علیه السلام نایاب

 شود و او بر ایشان ظاهر نگردد و مکان او را هم ندانند، با وجود این بدانند که حجّت

 خدا علیه السلام باطل نشده. لهذا در هر صبح و شام انتظار او را کشند، وشدید ترین

 غضب خدا بر دشمنان او در آن وقت باشد که حجّت خدا علیه السلام را نیابد و او بر

 ایشان ظاهر نگردد و ایشان در خصوص آن حجّت علیه السلام ،در شک شوند و آن

 شک با عث زیادتی غضب خدا بر ایشان شود ؛ و چون خدای تعالی می داند ]که[

دوستانش در خصوص آن حضرت در غیبت شک نمی نمایند آن جناب را غایب می

 نماید ؛ و اگر می دانست که در این باب ، ایشان مانند دشمنان شک در خصوص آن

 جناب می نمایند ، هر آینه حجّت علیه السلام خود را یک لحظه غایب نمی نمود .

پس این فتنه واقع نمی شد مگر برای اشرار». ^۳

1.بحارالانوار ، ج 52 ، ص 143 و 144 ، ح 61.

2.کمال الدین ، ج 1 ، ص 330 ، ح 15.

3.غیبت شیخ طوسی ، ص 457 ، ح 468.

|+| نوشته شده توسط شیعۀ اثنی عشری در جمعه بیستم اردیبهشت 1387 و ساعت 12:26  

و به روایت "عبدالله بن عجلان" فرمود:« هر که به این امر معتقد شود، بعد از آن

 پیش از قیام قائم علیه السلام بمیرد هر آینه به او داده شود اجر کسی که در رکاب او

 کشته شود»^۱.

و در روایت "معاویة بن وهب" آن حضرت فرمود که : رسول خدا صلی الله علیه و

 آله فرمود که :« گوارا باد بر کسی که قائم علیه السلام اهل مرا دریابد در حالتی که

 پیش از قیامش دوست او را دوست داشته باشد و دشمن او را دشمن ، و سایر ائمّه

 هدی را هم که پیش از او بوده دوست داشته ]باشد[ . این گونه اشخاص رفیقان و

 دوستان من هستند و گرامی ترین امّت من هستند در نزد من»^۲. و به روایت

 "رفاعه" فرمود:« گرامی ترین خلق خدا هستند در نزد من»^۳.

و به روایت "عبد الله بن سنان" آن حضرت فرمود که : رسول خدا صلی الله علیه و

 آله به اصحاب خود فرمود که : « بعد از شما قومی آیند که یک نفر ایشان را اجر

 پنجاه نفر شما باشد. عرض کردند که : یا رسول الله ، ما در جنگ بدر و اُحد و حُنین

 در خدمت شما بوده ایم و قرآن هم در خصوص ما نازل گشته . پس چگونه ایشان از

 ما بهترند؟ فرمود که : اگر شما دچار شوید به شداید و حوادثی که ایشان دچار می

 شوند ، هر آینه مانند صبر ایشان صبر ننمایید»^۴.

و به روایت "جابر انصاری" رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که : « گوارا باد

 کسانی را که در ایام غیبتِ حجّت خدا علیه السلام صبر کنند و از راه راست خود

 بیرون نروند . ایشان آنانند که خدا فرموده : ( اَلَّذینَ یُؤمِنُونَ بِالغَیبِ)^۵ و نیز فرموده

 که : ( أُولئِکَ حِزبُ اللهِ أَلا إِنَّ حِزبَ اللهِ هُمُ المُفلِحُونَ) » ^۶.

« بر عمر لعنت  بر آل محمد صلوات»

 ۱.غیبت طوسی ، ص ، ۴۶ ، ح ، ۴۷۴.

۲.غیبت طوسی ، ص ۴۵۶ ، ح ۴۶۶.

۳.همان ، ذیل حدیث ۴۶۶.

۴.همان ، ح ۴۶۷.

۵.سورۀ بقره ، آیه ۳.

۶.سورۀ مجادله ، آیه ۲۲.

|+| نوشته شده توسط شیعۀ اثنی عشری در جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387 و ساعت 15:48  

وبه روایت "حماد بن عمرو" فرمود که: رسول خدا صلی الله علیه و آله به علی علیه السلام

 فرمود : « یا علی ، بدان که کسانی که یقین ایشان درعقائد دینی بیشتر است قومی باشند که

 در آخر زمان باشند که پیغمبری نبینند و حجت خدا هم از ایشان غایب باشد، با وچود این،

 محض دیدن سیاه و سفید – یعنی آیات و اخباری که به سیاهی نوشته شده – ایمان

می آورند » ^۱.

و به روایت " برقی" در کتاب "محاسن" ، حضرت صادق علیه السلام فرمود:«کسی که به

 انتظار این امر و آرزوی آن وفات کند به منزلۀ کسی باشد که با رسول خدا صلی الله علیه

و آله باشد در زیر خیمه ای که در وقت ظهور از برای آن حضرت بر پا کنند. پس اندکی

 سکوت کرده و فرمود که: او به منزلۀ کسی است که با رسول خدا صلی الله علیه و آله

باشد» ^۲.

و به روایت دیگر فرمود که :«به منزلۀ کسی باشد که در خیمۀ قائم علیه السلام باشد.»^۳. و

به روایت فیض بن مختار آن حضرت بعد از آن کلام هم اندکی سکوت نمود و بعد از آن

 فرمود: نه چنین است- یعنی ثواب او منحصر به این قدر که در خیمه قائم یا رسول خدا

 صلی الله علیه و آله باشد نیست- بلکه به منزلۀ کسی است که درپیش روی قائم علیه السلام

 شمشیر زند. بعد از آن فرمود : نه چنین است ، بلکه به خدا سوگند ، نیست مگر مانند

کسی که در پیش رسول خدا صلی الله علیه و آله شهید شود»^۴.

۱.کمال الدین ، ج ۱ ص ، ۲۸۸ ، ح ۸.

۲.المحاسن ، ج ۱ ، ص ۱۷۳ ، ح ۱۴۶.

۳.المحاسن ، ج ۱ ، ص ۱۷۳ ، ح ۱۴۷.

۴.المحاسن ، ج ۱ ، ص ۱۷۴ ، ح ۱۵۱.

|+| نوشته شده توسط شیعۀ اثنی عشری در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387 و ساعت 22:54  

به روایت " شیخ صفّار" در کتاب " بصائر الدرجات" به اسناد خود از ]امام [باقر علیه

 السلام روایت کرده : « روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله در محضر جمعی از اصحاب

 عرض کرد : پروردگارا، برادران مرا به من برسان ، و دوبار این کلام را تکرار و اظهار

 نمود . پس اصحاب به آن جناب عرض کردند که : یا رسول الله ، آیا ما برادران شما  نیستیم؟

 فرمود : نه ، زیرا که شما اصحاب من هستیند ؛ بلکه برادران من کسانی هستند که در آخر

 زمان می باشند . ایشانند که ایمان می آورند با آنکه مرا ندیده اند. به درستی که خدای تعالی

 ایشان را به نام های خودشان و نام های پدران ایشان از پشت های پدران و ارحام مادران

 ایشان بیرون آورد و به من بشناسانید . هر آینه باقی بودن هریک از ایشان برسردین خود

 دشوارتر است از خراشیدن یک درخت خاردار با کف دست در شب تار ، و] دشوار تر

 است[ از نگه داشتن آتش چوبِ سخت بر کف دست ، و ایشان مانند چراغ های نورانی در

 شب های ظلمانی ] هستند[ . خداوند ایشان را از جمیع فتنه ها نجات دهد و حفظ فرماید»¹.

و به روایت صدوق در کتاب "اکمال" به اسناد او از "داود بن کثیر رقی"،[حضرت[ صادق

 علیه السلام فرمود: « مراد از متقیانی که در آیۀ شریفۀ ( هُدیً لِلمُتَّقینَ) ( اَلَّذینَ یُؤمِنُونَ

 بِالغَیبِ)^۲ ]آمده و[ اشاره به آنها]یی[ فرموده که ایمان به غیب آورند آنانند که اقرار به قائم

 علیه السلام دارند و گویند: ظهور او حق است و واقع خواهد گردید»^۳.

و به روایت دیگر آن حضرت فرمود : « مراد از متّقیان ، شیعیان علی علیه السلام ]هستند[

وعبارت از غیب حجّت خدا می باشد که واقع خواهد گردید. پس فرمود که : شاهد بر این

 مطلب ،قول خدا است که فرموده ( لولا انزل علیه آیة من رب فقل انما الغیب لله فنتظروا

انی معکم من منتظرین )^۴ یعنی: می گویند که چرا نازل نشد بر او آیه ای از پروردگار او؟!

 پس بگو که : غیب از برای خدا است . پس شما انتظار دارید و ما هم با شما انتظار

می داریم . پس خداوند خبر داد که آیه ، غیب باشد و مراد از غیب ، حجت خداست ، زیرا

 که خدا فرموده : ( و جعلنا ابن مریم و امه آیةً )^۵ ، یعنی: قرار دادیم پسر مریم و مادر او را

 آیه ای ، یعنی حجت بر مردمان . پس آیه به معنی حجت باشد ^۶.

1.بصائر الدرجات ، ص ۸۴ ، جزء ۲ ، باب ۱۴، ح ۴.

۲. سوره بقره آیه ۲و۳.

۳.کمال الدین، ج ۱ ، ص ۱۷.

۴. سوره مومنون ، آیه ۵۰ .

۵. سوره مومنون ، آیه ۵۰ .

۶.کمال الدین ج ۱، ص ۱۷و ۱۸.

|+| نوشته شده توسط شیعۀ اثنی عشری در جمعه بیست و سوم فروردین 1387 و ساعت 17:59  

صدوق رحمة الله علیه روایت کرده در کتاب "عیون " به سه سند از حضرت رضا علیه السلام

 که آن حضرت از پدرانش روایت کرده که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرموده اند که :

« افضل اعمال امت من انتظار رسیدن فرج است از جانب خدا» ^۱.

و به روایت کتاب " احتجاج " از " ثمالی" از" کابلی" از "علی بن الحسین علیه السلام "

فرمود که: «غیبت ولیِّ دوازدهم خدا – که وصی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سایر

ائمه است بعد از رسول خدا – طول خواهد کشید. یا ابا خالد ، بدرستی که اهل زمان غیبت که

به امامت او قائل باشند و انتظار ظهور او را دارند افضل می باشند از اهل همۀ زمانها . زیرا

که خداوند عالم اینقدر از عقل و فهم و معرفت به ایشان عطا فرموده که زمان غیبت در نزد

ایشان به منزلۀ حضور و زمان مشاهده گردیده ، و گردانیده ایشان را در این زمان ماننده کسی

که در پیش روی رسول خدا صلی الله علیه و آله به شمشیر جهاد کرده . ایشانند مخاصان

حقیقی و شیعیان ما که تشیّع با صدق و صفا دارند ، ایشانند دعوت کنندگان خلایق به سوی

دین خدا در پنهانی و آشکارا ؛ و انتظار فرج ، فرجی است بزرگ »².

و به روایت صدوق رحمة الله علیه به اسناد خود از" عمر بن ثابت " از آن حضرت فرمود :

« هر کسی که در ایام غیبت قائم علیه السلام در ولایت و دوستی ما ثابت قدم باشد هر آینه عطا

می کند خداوند به او اجر هزار نفر شهید که مانند شهدای بدر و احد باشند » ³.

|+| نوشته شده توسط شیعۀ اثنی عشری در یکشنبه هجدهم فروردین 1387 و ساعت 11:1